1.13.2011

Sint Maarten/Saint Martin januari 2011

Beste bloglezer,

Na een paar maanden Caraiben word het hoog tijd om een update te schrijven op deze onvolprezen blog.
Ik zal wel wat ouderwets zijn want tegenwoordig gebeurt alles op facebook natuurlijk, maar beschouw deze regels dan maar als leesvoer voor een select publiek.
Genoeg inleiding!
We zijn dus vertrokken in Las Palmas op 21 november, samen met nog zo´n 249 andere boten en bootjes, waaronder een 6 tal Belgen. De overtocht is zonder grote moeilijkheden verlopen, maar rimpelloos kan je zo´n reis niet echt noemen. Als de passaatwind gedurende een paar dagen goed doorblaast met zo´n 25 tot 30 knopen, worden er serieuze gaten geslagen in het wegdek van de atlantische oceaan. En dat zal je natuurlijk geweten hebben als je op een notedopje (sorry Frank, het is 47 voet, maar toch een notedopje) overeind probeert te blijven.
Veel volk kom je daar ook niet tegen onderweg. Maar alhoewel we dagen na mekaar alleen over de oceaan schenen te zwalpen, kwamen we toch nog af en toe een ander zeiljacht tegen, zoals hier de "hydrocarbon", die ook onderweg was naar Saint Lucia.


Al met al hebben we er 20 dagen over gedaan om van Las Palmas tot in Saint Lucia te geraken. Geen wereldrecord dus, maar dat lag niet alleen aan ons maar ook aan het feit dat er tijdens de eerste twee derden van de overtocht te weinig wind was op de normale noorderbreedtes, en we noodgedwongen diep naar het zuiden moesten afzakken om onze noordoostpassaat op te pikken. Op een bepaald moment lagen we zelfs al op een koers om er ergens op een of ander Braziliaans strand aan te spoelen. De laatste week hebben we dat kunnen goedmaken en zijn we met een (relatieve) sneltreinvaart Saint Lucia tegemoet gesneld.
Af en toe kregen we ook eens een blinde passagier aan boord onder de vorm van een vliegende vis. het exemplaar hieronder hebben we teruggevonden in mijn bed in het vooronder. Het luik was blijven openstaan en onze flying fish had van mijn afwezigheid gebruik gemaakt om via dat luik in mijn bed te gaan liggen. Close encounters of the third kind!



Echt veel eten heb je daar niet aan, aan zo'n vliegende vis, dus als we echt wilden overleven op hetgeen de oceaan ons te bieden had, moesten we zelf aktief aan de slag gaan. Frank is wat vissen betreft goed uitgerust en dank zij het professionele materiaal (en een dosis geluk zeker) hebben we ons steentje bijgedragen tot het leegvissen van de oceanen. Maar, beste bloglezer, wees niet ongerust: het is bij een paar exemplaren gebleven. We hebben het zelfs gepresteerd om enige Bonito's -kleine tonijnen- terug te zetten omdat we geen zin hadden in tonijn die dag! De dorade op de foto had niet zoveel geluk: die hebben we een kopje kleiner gemaakt en, eens bereid "a la facon de Susanne", met veel smaak naar binnen gespeeld.



De andere Belgische deelnemers hebben het er allemaal goed van afgebracht en de aankomst (met weliswaar verschillende dagen interval) werd duchtig gevierd en doorgespoeld met Caribs en Rhum and Cokes. Met deze dus nogmaals de groeten aan de mannen (geen vrouwen!) van de Scampi en de Lola die al dat Carraibisch geweld met de glimlach hebben doorstaan en overleefd.





Ondertussen liggen de festiviteiten in Saint Lucia ook weer meer dan een maand achter ons en het lijkt wel alsof er in die tussentijd niets is gebeurd. Da´s natuurlijk niet helemaal waar, want ondertussen hebben we er toch al een tochtje naar het noorden opzitten, en zijn de eilanden Martiniique, Les Saints, Guadeloupe, Antigua, Saint Kitts, Nevis, Saint Barth en Sint Maarten de revue gepasseerd.

Voor de geinteresseerden voeg ik hier nog een paar snapshots toe van bekende en indrukwekkende drijvende gevaarten, waarvan de A (van Ambramovitch) de show toch wel heeft gestolen. Toen we hem passeerden (in het mondaine Saint Barths, het Knokke van de Carraiben) was ondere andere Demi Moore daar aan boord. Dat werd ons toch verteld want ik heb ze noch op de A noch op onze Moving mogen begroeten...
Dat andere gevaarte is de Maltese Falcon, het grootste zeiljacht ter wereld. Die was even aan het uitrusten in Falmouth harbour in Antigua. Je kan het jacht in detail bekijken op http://twistedsifter.com/2010/01/maltese-falcon-worlds-largest-sailing-yacht/
Van groot naar klein dan maar: aan onze steiger in Simpson Bay lagune, waar we ondertussen aangeland zijn ligt ook het bootje van de jongste oceaanvaarster ooit, de ondertussen overal bekende Laura Dekkers. Al een ganse week neem ik me voor om een fotootje van haar en de boot te nemen maar nu is ze deze morgenvroeg toch wel vertrokken zeker! Je moet me dan maar op mijn woord geloven...


Morgen zetten we koers naar de BVI (de Maagdeneilanden voor de puristen).
En daarna is er weer de Belgian Boat Show in Gent. De plicht roept mij daarheen en dus hoop ik u, best bloglezer, de rest van mijn avonturen daar peroonlijk te kunnen vertellen.

Paul
Simpson Bay Lagoon
Sint Maarten