11.08.2015

Het seizoen is over.... We maken nieuwe plannnen!

Het voorbije zeilseizoen was weer goed gevuld! Dat was niet te zien aan de blog van ondergetekende zullen jullie zeggen. Maar misschien juist wel, wegens te weinig tijd.... Haha, ge ziet, alle excuses zijn goed om mijn veel te lange afwezigheid op dit forum te verantwoorden.

En geen nieuws mag dan al goed nieuws zijn (is het ook hoor), voor een goede marketing en opgemerkte publiciteit voor onze zeiltochten in Griekenland is het waarschijnlijk niet echt een toepasselijk spreekwoord.
Zo, dat gezegd zijnde kunnen we er aan beginnen!

Een groot aantal van mijn trouwe lezers (zijn die er nog? ) is geinteresseerd in de technische details van het reilen en zeilen aan boord van een zeiljacht. En dus wijd ik af en toe een beetje uit over die aspecten van het zeilersleven waar de occassionele vakantiezeiler meestal overheen stapt. (de gelukkige !)

Als je wat terugscrolt in deze blog dan vind je een paar bladzijden hieronder het relaas over de aanleg van het nieuwe teakdeck op de Quattordici twee jaar geleden. Uit dat relaas blijkt al dat een en ander geen sinecure was en dat het in zijn totaliteit toch bijna 4 maand heeft in beslag genomen. Een avontuur om niet snel over te doen met andere woorden.

Op het einde van het vorig zeilseizoen ( de opvarenden van toen hebben het kunnen meemaken) heeft er zich een fenomeen voorgedaan waardoor het dek-avontuur tegen alle verwachtingen in een weeral intens vervolg heeft gekregen. Wat bleek? Het voegmateriaal tussen het teakhout verloor op een paar weken zijn vastheid en structuur en gaf bij aanraking met kledij of lichaamsdeel een zwarte streep af daar waar er contact was geweest. Hierbij een illustratie:
Het ontsiert wel erg, zo'n zwarte streep!

Het fenoneem nam tegen het einde van het seizoen nog toe en er zat dus niets anders op dan alle voegen opnieuw open te maken en het "oude" materiaal te vewijderen. Dat ik daar niet voor stond te springen zal iedereen wel begrijpen. Normaliter moet zo'n dek toch zeker 15 jaar meegaan!

Overal aan dek verschenen deze "black spots"

Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad en overredingskracht en geduld maar uiteindelijk heeft de Nederlandse producent van de voegrubber min of meer schuld bekend en mij naast een (te kleine) financiele tegemoetkoming ook een gratis voorraad nieuw materiaal ter beschikking gesteld.
Vandaar dat ik een deel van het voorjaar van 2015 alweer op handen en knieen heb doorgebracht, sakkerend en vloekend op het noodlot dat mij te grazen had genomen. Gelukkig had ik nog Zair, een eerste generatie bootvluchteling uit Pakistan die al enkele jaren geleden op Samos was aangespoeld en ondertussen, goed geintegreerd zijnde, allerlei klusjes opknapt op de werf waar de Q geparkeerd stond de voorbije winter.

Zair aan het werk.... Nog 1,5 km te gaan....




Dank zij Zair en de goodwill van de leverancier uit Nederland was de hele klus dus nog enigszins te verhapstukken en konden wij het vaarseizoen 2015 inzetten met een -nog maar eens- nieuw teak dek op de onvolprezen Quattordici.

wordt vervolgd....

Paul


5.20.2015

Financial statement Nidri Yachting Ltd

12.08.2014

Alive and .... eindelijk weer publishing!



Geacht publiek (zijn jullie daar nog?)

Een (b)log is soms een blok aan het been... Het is niet echt   "klik hier voor de laatste nieuwtjes"  de laatste tijd!

Mea culpa,mea culpa! Ik ben weer maanden te laat! (Maar het is wel elke keer hetzelfde liedje). Nu is het dus geleden van...februari!

We beginnen met een reclameblok!

De Carraiben:


Het Carraiben avontuur dat werd aangekondigd vorig jaar heeft niet mogen zijn! Er waren annulaties en niet genoeg resterende boekingen om een en ander rendabel te maken en terzelfdertijd de deelnameprijzen aantrekkelijk.
Streep door de rekening dus.

Maar niet getreurd want hopelijk lukt het dit jaar wel!

We mikken op de periode na de Belgian Boatshow: (dus vanaf 22 februari tot eind maart/begin april).
Het weer is in de Antillen dan veel stabieler dan tijdens de Kerst- en Nieuwjaarsperiode. Dan kan het weer nogal eens wispelturig zijn en bij tijden een natte bedoening.En vanaf Mei kondigt zich het orkaanseizoen weer aan.
Een nogal korte 'window of opportunity' dus.

De praktische details zijn dezelfde als vorig jaar.! Inclusief de prijzen!
Geinteresseerden kunnen contact opnemen via de website, of emailen op paul@nidriglobalsailing.com

hoe meer zielen (zeilen)  hoe meer vreugd!




Tot daar de reclame.


De Dodecanese



Het zomerseizoen in de Dodecanese was een voltreffer.Niet in het minst omwille van het ongelooflijk mooie weer gedurende de ganse periode tussen mei en oktober.
Zover ik me kan herinneren (dat komt ervan als je te lang wacht om iets op te schrijven) hebben we maar een tweetal dagen forfait moeten geven wegens teveel wind. En in de Dodecanese is teveel wind inderdaad.. te veel!

Ondertussen is het nieuwe dek van de Quattordici helemaal afgewerkt en het ziet er heel erg mooi uit.Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad om zover te geraken maar we zijn er geraakt. Oef...



Maar op de lauweren gaan rusten was er ook dit jaar niet bij, als het op onderhoud en herstellingen aankomt.

Ooit gehoord van "fuelbugs"? Ik ook niet. Ik dacht dat bugs alleen ellendige insecten waren, of, in mijn vroeger vakgebied:  onheil veroorzakende foutjes in softwareprogrammas.
Maar nee, fuelbugs bestaan echt! Hieronder staat een foto van wat ik aantrof in de brandstoftanks (in roestvrij staal) van de Quattordici, een paar maand geleden, op weg van Leros naar Kalamaki nabij Athene.



Wat je daar ziet is niet een paar pantoffels, maar twee  aaneengeklitte blubbers van deze fuelbug, netjes naast elkaar liggend op de bodem van de tank en wachtend op het moment om de arme fuelfilter met 100 percent efficiĆ«ntie  te verstoppen.

Naar het schijnt komt dit fenomeen nu vaker voor dan vroeger omdat er omwille van milieu-bescherming minder zwavel in de diesel mag worden verwerkt.
Regelmatig de tanks reinigen is dus de boodschap. Of het installeren van zogenaamde "bug-killer" magneten, waarvan de deugdelijkheid en werking door de ene wordt verguisd en door de andere de hemel wordt ingeprezen...

Ik houd het bij het reinigen... Dat kan pas vanaf nu gebeuren, want om ons pantoffelpaar te ontdekken in de tanks hebben we wel eerst twee grote inspectiegaten moeten uitzagen. In de beginjaren van de Grand Soleil was er blijkbaar van fuelbug-invasies nog geen sprake..

Hoe effectief de verstopping van de fuellijn (met bijhorend uitvallen van de motor) kan toeslaan zie je hieronder op de foto van de fuelfilter/waterscheider.
Nee, die bruine blubber is geen chocolade!






Stay tuned.... wordt vervolgd....







2.23.2014

Zomer 2014

De zomer van 2014 is in aantocht en dat is zelfs hier, in het mondaine Blankenberge al een beetje te merken. Hoewel we (nog?) geen winter gekend hebben, beginnen allerlei vogels al driftig heen en weer te vliegen in de omgeving van mijn dakterrasje. Ze zijn op zoek naar alles wat als bouwmateriaal voor hun nest kan dienen. Misschien moet ik een uitnodiging voor Batibouw op mijn terras laten rondslingeren voor hen...Wie weet valt er ook aan hun nest-isolatietechnieken nog iets te verbeteren...

Voor ons is het ook tijd om de zomer voor te bereiden. Nog een maand hier in dit noordelijk verblijf aan zee  en dan gaat het weer richting Greece-land. Dit keer is mijn bestemming het eiland Samos.
Mijn trouwe bondgenoot Quattordici staat op dat eiland immers geduldig op mijn terugkeer te wachten op een kleine maar sympathieke werf nabij het stadje Karlovasi.
Het is een oude werf in nieuwe handen, en dat is er aan te zien. Onder leiding van Ari Spanogianni, de Grieks-Duitse nieuwe uitbater krijgt de omgeving een nieuwe look en een nieuw elan. Ik heb het volste vertrouwen dat het met zijn initiatief de goede kant uit zal gaan in de toekomst. Stay tuned voor meer nieuws van de werf.
Hie zie je Q staan in al zijn/haar(?) glorie, op de perfect vlakke betonnen ondergrond op de werf.



Alle lijntjes die je daar ziet bengelen zijn ondertussen ontdaan van alle zoutkristallen en weer soepel als nieuw. Binnenkort worden ze weer ingezet (mits wat puzzelwerk met kleurtjes en lengtes) om hun specifieke taak aan boord uit te voeren. Als we alle lijntjes aan elkaar knopen hebben we een behoorlijke lange waslijn...:-).



De Belgian Boat Show; editie 2014, hebben we ondertussen ook weer gehad. Het was qua bezoekersaantal en belangstelling een sukses. Alleen jammer dat de zeiljachtfabrikanten zo weinig talrijk waren om hun modellen daadwerkelijk tentoon te stellen... Volgend jaar beter hopelijk wat dat betreft.
Voor Nidri Yachting was het een goede deelname. Vele weken tijdens de zomervakantie raakten al gevuld en Quattordici en bemanning zullen weer paraat moeten staan voor een onberispelijke ontvangst.
Met dank voor inschrijvers en bezoekers!

Als u er ook bij wil zijn kan dat nog. Er zijn altijd nog wel wat gaatjes te vullen. Ons vaarseizoen in de Dodecanese loopt van medio mei tot eind september. Vluchten met Ryan Air in september zijn bijzonder voordelig dus misschien vinden jullie daar wel een buitenkansje!
Die Dodecanese eilanden zijn bovendien een ideaal zeilgebied: kleine onbekende eilandjes met typische dorpjes en veilige baaien liggen er tussen de toeristentrekkers en bekende namen als Samos, Kos en Patmos. De Griekse gastvrijheid is er  alomtegenwoordig, ook in deze crisistijden.
En bovendien is de Egeische Zee er bijzonder blauw en waait de wind er met voldoende regelmaat en kracht om de Quattordici voort te stuwen over de golven.

Mijn kleinzoon Lucas is er in elk geval van overtuigd dat het daar prettig vertoeven is. Ik mocht zijn foto al gebruiken voor de wervingscampagne van 2014. Nu jullie nog! :-)



10.13.2013

Nieuws flash:Op naar De Caraiben... aan boord van een heuse Swan 46!





Dit is ons fantastisch yacht Milanto
Our beautiful yacht Milanto 

F

Tussen 22 december 2013 en 2 februari 2014 heeft u de kans om met ons mee te zeilen!
You can sail with us between Dec. 22 2013 and Feb. 02 2014



Aan boord van dit prachtige exclusieve yacht van de Finse constructeur Nautor een prachtige Swan 46 ontdekt u met ons de Carraibische eilanden.
Beelden zeggen meer dan woorden. Bewonder de prachtige lijnen van dit snelle jacht, en het tijdloze, comfortable en toch zeer functionele interieur. Als je snel bent kan ook jij er bij zijn! Er zijn maar een beperkt aantal mogelijkheden. Vertrek- en aankomsthaven zijn Martinique, Guadeloupe of Sint Maarten. Vliegtickets via Parijs/Orly zijn nu beschikbaar aan interessante prijzen.Op aanvraag stuur ik meer informatie hieromtrent.
 Contacteer mij vlug indien interesse en wie weet heffen we samen het glas in de Caraiben aan boord van deze supermooie Swan 46!  Op de gezondheid van het nieuwe jaar!

On board this beautiful yacht Milanto, a Swan 46, built by the famous Nautor shipyard in Finland you will discover the Caribbean Windward Islands under the guidance of a qualified and knowledgeable skipper. (me :-))
Images explain better than words. Admire the fine and elegant  lines of this yacht and the timeless, comfortable yet functional interior. 
To participate you have to react fast. The possibilities are limited. Departure and arrival can be from Martinique or Guadeloupe or St Maarten. Contact me for further information, either by email or by phone 
paul@nidriglobalsailing.com or 00 32 494086564

Het prachtige teak interieur: de kombuis




Het salon: gezellig tafelen! Waar staat de cuba-libre?

Master bedroom....


email naar:
paul@nidriglobalsailing.com



paul@nidriglobalsailing.com

the revival of the blog

De voorbije zomer was er geen nieuws op de blog. Dat heb je natuurlijk gemerkt. Ik heb getracht het over een andere boeg (!) te gooien en heb daarom de nieuwe media ingeschakeld: facebook! Maar ook daar moet je veel mee bezig zijn. Dus dat is ook geen groot sukses geworden op het vlak van onmiddellijke communicatie! Een paar gebeurtenissen kunnen jullie daar wel terugvinden: neem een kijkje op https://www.facebook.com/nidriglobalsailing. Daar staat trouwens ook een mooi promotiefilmpje. Dat kan je via deze link ook bekijken: https://www.facebook.com/photo.php?v=10151774055167579 Het zou dus moeten volstaan om af te sluiten met een rustgevend beeld van de Quattordici in rusttoestand op het eiland Samos. Daar gaat ie namelijk overwinteren.
Maar niet getreurd! Morgen ben ik er weer met een nieuwe blog: Binnenkort varen we in volle vaart en bolle zeilen net een fantastiche Swan 46 van het oude naar het nieuwe jaar in de onvolprezen Caraiben!!! Stay tuned!!!

2.05.2013

2013... alweer een nieuw jaar!

Januari 2013 Cartagena - Colombia
Boven mij flikkeren honderdduizend sterren Recht omhoog herken in Orion, mijn trouwe vriend, die me, als de nacht valt, altijd en onverstoorbaar gezelschap houdt op mijn omzwervingen in het Caraibisch gebied. In mijn oor klinkt Ataualpa Yupanqui, de Indiaanse Bob Dylan van Argentinie die zingt over pampas en caballos. Onder mij ligt de zee, onzichtbaar, als een uitgestrekte matras, en wiegt de Lola voorzichtig heen en weer, op het ritme van de oneindige Carai bische nacht. Voor het eerst bevind ik mij aan boord van een zeiljacht op een breedte van minder dan 10 graden boven de evenaar. Lola ligt immers te rusten onder de bescherming van het eiland Titipan, 50 zeemijl zuidwestelijk van Cartagena en het bijna meest zuidelijke punt van de Colombiaanse noordkust. We hebben hier deze namiddag het anker laten vallen in het helderste water en met zicht op een uitgestrekt strand, annex koraalrif, dat ons beschermt tegen de noordelijke deining. We zijn hier terechtgekomen op weg naar de San Blas eilanden voor de kust van Panama. Die eilanden zullen we deze week niet meer bereiken want de weersomstandigheden zijn te ongunstig om de volgende dagen in die richting koers te zetten. We hadden er anders wel goede moed in toen we op 28 december met het vliegtuig toekwamen in Santa Marta, Colombia. De Lola lag daar op mij en Paul en Leen te wachten om ons naar het westen en naar de Kuna indianen te varen.
Alleen was de noordoostpassaat iets te enthousiast aan het waaien in Santa Marta en grote omgeving waardoor we ons geplande vertrek van 30 december al onmiddellijk moesten uitstellen tot na nieuwjaar. De meest geschikte "weather window" (een periode van gunstige wind) viel volgens de voorspellingen tijdens de nacht van 2 op 3 januari, wanneer de wind eindelijk onder de 30 knopen ging zakken. We hebben ons vooraf toch eens aan een korte testrit gewaagd, ongeduldig als we waren, maar zijn al snel terug binnengevaren wegens te hoge golven net buiten de haven.
Op 2 januari zijn we dan toch vertrokken op wat voor Paul en Leen een eerste - en waarschijnlijk onvergetelijke- nachtelijke zeiltocht zou worden op open zee. En de Caraibische Zee is wel heel erg "open", hier aan de noordkust van Colombia. De passaat kan er ongehinderd door enig obstakel over honderden mijlen waaien en hoge en korte golven doen ontstaan. We hebben dat laatste ook aan den lijve een paar keer ondervonden toen tijdens de nacht tot drie maal toe de kuip van de Lola onder water werd gezet door een achteroplopende golf en de toch al wat vermoeide en met zeeziekte worstelende bemanning een nat pak bezorgde. De uitstroom van de rivier de Magdalena ter hoogte van Barranquilla zorgde samen met de nog steeds fors blazende passaatwind dan ook nog eens voor een stampend en rollend schip waar comfort en Caraibische romantiek ver te zoeken warenl.. We waren dan ook blij dat we bij het ochtendgloren eindelijk de imposante skyline van Cartagena voor de boeg van de Lola zagen opdoemen.
De plannen om nog eens een nacht in dezelde omstandigheden te moeten doorbrengen ( de tocht van Cartagena naar San Blas is ongeveer 130 mijl. Dus nog eens een nachtje doorvaren) hebben we na rijp beraad maar opgeborgen en daardoor zijn we dus vanaf zaterdag onderweg in de zuid westelijke eilanden van Colombie, Isla Baru en de archipel van san Bernardo.
De archipel van San.Bernardo ligt op z'n 80 mijl ten zuidwesten van Cartagena op een 10 tal mijl uit de kust en net boven de golf van Morrosquillo. Het grootste eiland heet Tintipan. Dit tropische paradijs ( op 9 graden NB) wordt omgeven door koraalriffen en ondiep water langs alle kanten behalve de zuidkant. Daar is het dan ook ideaal ankeren, in een quasi over de ganse lengte gelijke diepte van 4 a 5 meter en helder spiegelglad water. 0ndanks de soms felle noordenwind die vooral na de middag en bij valavond over het eiland raast blijft de Lola rustig op zijn plaatsje liggen. Wij krijgen er gezelschap van twee Nederlandse zeiljachten die op weg zijn naar Panama en de San Blas eilanden.
Die San Blas eilanden blijven voor ons een onbereikbaar doel en dus laten wij onze noorderburen welwillend het zeil hijsen in noordwestelijke richting terwijl wijzelf zuidoostwaarts varen richting Isla Palma, gelegen in dezelfde San Bernardo archipel. Het blijkt een tropisch paradijs te zijn uit de boekjes, met strooien dakjes, hagelwitte stranden, palmbomen en Colombiaanse schonen. Te mooi om waar te zijn. En ba, gedeeltelijk is dat ook zo want meer dan de (mooiste) helft van het eiland wordt ingepalmd door een hotel, waar prive bewaking en pasjes moeten zorgen voor de goede gang van zaken. We konden er desgewenst genieten van al dat schone mits een dagpasje van 108.000 pesos. Maar gezien het al vijf uur in de namiddag was vonden we dat niet zo'n goed voorstel.....